Μέσα στις άπειρες φωνές του κόσμου 

λέει ο Κύριος: «την ψυχή σου δώσ' μου» 

και, καθάρια την καρδιά αν κρατήσεις, 

τη μορφή Του θ' αντικρίσεις. 

Όποιος δεθεί με τ' ουρανού τη σκέψη, 

για τη νίκη πρέπει να παλέψει. 

Για να φτάσεις, νιώσε και στοχάσου, 

σκάλα θα 'ναι η προσφορά σου. 

Σκόρπισε στης γης τα πλάτη 

τη χριστιανική αγάπη, 

μάθε να μοιράζεις γύρω τη χαρά. 

Και να ξέρεις πάντα κάτι, 

είναι οι χριστιανοί τ' αλάτι, 

φως του κόσμου μες στη σκοτεινιά. 

Σκέψου τα δώρα που 'χεις των ταλάντων 

απ' τον Ποιητή, Θεό των πάντων, 

πέντε ή δέκα είτε μόνο ένα, 

όσα σου 'χει χαρισμένα. 

Όταν στους γύρω σου πολλά χαρίζουν, 

πιότερο να ξέρεις πως αξίζουν 

και θα βλέπεις μέσα στη ζωή σου 

γειτονιές του Παραδείσου. 

Σκόρπισε στης γης τα πλάτη... 

Η πίστη στον ουράνιο Λυτρωτή 

ας μη θαμπώσει και ας μη σβηστεί, 

ας λάμπει σαν αστέρι λαμπερό, 

που θα φωτίζει κάθε αγνή ψυχή. 

Χαρά και δόξα στον πιστό 

που 'χει οδηγό και παραστάτη τον Χριστό, 

δε θα λοξέψει ούτε στιγμή 

απ' τον αγώνα αυτόν που λέγεται ζωή. 

Κι εκεί, ψηλά στον ουρανό, 

μ' ένα στεφάνι φωτεινό και λαμπερό 

θα στεφανώσει ο ουράνιος Λυτρωτής 

αυτόν που αγωνίστηκε στη γη. 

Χαρά και δόξα στον πιστό... 

Κι εκεί θα ζήσει μια ζωή 

ευτυχισμένη και ειρηνική, 

μαζί με τ' αγγελούδια του Θεού, 

που θα υμνούν τον Πλάστη τ' ουρανού. 

Χαρά και δόξα στον πιστό... 

Χριστός ανέστη, χαρά μεγάλη, 

λευκά φορέσατε, τρανή γιορτή. 

Λευκή η ψυχή μας ας λάμψει πάλι, 

κρίνος ολόλευκος τώρα κι αυτή. (2) 

Τώρα που ανέβηκε εκεί επάνω, 

ψηλά, ο Θεάνθρωπος στον ουρανό, 

αφού επάτησε όφι τον πλάνο, 

για μας κρεμάμενος εις τον Σταυρό. (2) 

Και μας εχάρισε την ευτυχία 

στον κόσμο ετούτο και τη χαρά· 

μακριά μας έδιωξε κάθε κακία, 

κάθε οδύνη και συμφορά. (2) 

Χριστός ανέστη, όλοι ευφρανθείτε· 

μέσα στην άνοιξη, νέα ζωή. 

Χριστός ανέστη, αναστηθείτε, 

νεκρός μη μείνει πλέον κανείς! (2)